Yuvadan Düşen Minik Saksağanlar İçin İtfaiye Seferber Oldu

Olay, Sandıklı ilçesi Zafer Mahallesi TOKİ konutlarında meydana geldi. Ekmek almak için evinden markete doğru giden Erkan Eflatun isimli mahalle sakini ağacın dibinde iki kuşun olduğunu ve uçamayarak çırpındıklarını fark etti. Kuşların yuvalarından düştüğünü anlayan Eflatun, ardından minik kuşları bulduğu bir kutuya koyup koruma altına alarak sonrasında itfaiyeyi arayarak yardım istedi. İhbar üzerine itfaiye aracı ile bölgeye giden ekipler, kuşların saksağan yavrusu olduğunu ve bulundukları ağacın tepesindeki yuvalarından düştüğünü belirledi. İtfaiye ekipleri ardından aracın merdiveni ile kuşları yaklaşık 10 metre yüksekliğindeki ağacın tepesine çıkarıp yuvalarına geri koydu. Ekiplerin yavruları yuvalarına koyduktan sonra binanın çatısında bulunan anne saksağanın ise hemen yuvasına doğru uçtuğu belirtildi.

Egede İzmir Haber

Dev Karınca Yuvaları Görenleri Hayretler İçinde Bırakıyor

Afrika’da belgesellerden görmeye alıştığımız devasa büyüklükteki dev karınca yuvaları Uludağ’da ortaya çıktı. Özellikle kene düşmanı olan kırmızı orman karıncalarının yaptıkları yuvalar, çam ağaçlarının diplerinde ilginç görüntüler oluşturuyor. Toprak altına yuva yapmayan bu karıncalar toprak üzerindeki araç kovuklarına yuva yapıyor. Onun üzerine de ağaç artıklarını, dalları yaparak yuvalarını gerçekleştiriyorlar. Ormana çok faydası olan bu karıncaların hiç zararı dokunmuyor. Bu karıncalar yuvasının olduğu 30-40 dekarlık alanda kenede dahil zararlı böcekleri temizliyor. İsmini salgıladığı formik asitten alan kırmızı karınca, Anadolu’da yetişen diğer karıncalara göre daha iri ve büyük yapıya sahip.

Kırmızı orman karıncalarının ormanın gönüllü koruyucuları olduğunu ifade eden Uludağ Milli Parklar Alan Kılavuzu Hasan Ören, “Bu karıncalar orman zararlılarının baş düşmanıdırlar. her türlü tırtılı, böceği, yaprak arılarını ve bitki bitlerini yiyerek ormana fayda sağlarlar. Bir karınca kolonisinde yaklaşık 300 bir işçi karınca bulunmaktadır. Bir koloni yılda 24 kilo zararlı böceği yemektedir. Karıncalar yuvalarını kurumuş ağaç kütükleri yanında kurarlar bu karıncalar et obur canlılardır. Bunların ağızlarında formik asit vardır. Bir canlıyı yok edecekleri zaman tükürerek formik asidini salgılayarak etkisiz hale getirip yok ederler. 1 hektar alanda 15 tane yuva bulunur. Biz bu karıncaları Uludağ Çobankaya ve Sarıalan arasında çokça görmekteyiz. Toprak altında galeriler açarak kışı 1 ve 2 metre derinlikte geçirmektedirler. Bir kolonisi yılda 100 bin zararlı böceği yok ediyor. Bu karıncaların muhakkak korunması lazım” dedi.(İHA)

Egede İzmir Haber

Köpeği Kediye Saldırttı Kedinin Yuvasını Tekmeledi

Güvenlik kameralarına yansıyan olayda bir şahıs köpeği ile birlikte henüz yeni doğum yapmış kedi ile yavrularına kötü muamele yaparken görüldü. Turgutlu Cumhuriyet Mahallesi Yedi Eylül Yolu üzerinde meydana gelen olayda şahsa ait olduğu düşünülen köpek kediye saldırmaya çalışırken yeni doğum yapmış olan kedi ise kendini ve yavrularını korumaya çalıştı. Köpek kediye doğru saldırırken şahıs kedinin bulunduğu yuvayı tekmeledi.

Yaşananlar bir iş yerinin güvenlik kameralarına yansıdı. Görüntüleri izleyen vatandaşlar şahsın bulunması için polise şikayetçi oldu. (İHA)

Kemeraltı Çarşısı’nda Asırlık Otel Evsizlere Yuva Oldu

İzmir’in tarihi çarşısında Anafartalar Caddesi üzerinde yıllara meydan okuyan asırlık otel, 1900’lü yılların başında faaliyet göstermeye başladı. İzmir’in en eski otelleri arasında bulunan ve bir zamanlar turist akınına uğrayan 46 odalı tarihi otel, son 38 yıldır İlyas Çamtaş tarafından işletiliyor. 2’inci sınıf asırlık otel, Cumhuriyet, savaş ve darbe gibi birçok tarihi olaya da tanıklık etti. Yurt içi ve yurt dışından çok sayıda ziyaretçisini ağırlayan otel, aynı zamanla yalnız ve evsizlerin de sıcak bir yuvası haline geldi.

“Oteli yaşatmak istiyorum”
Tarihi otele her türlü insanın kalmak için geldiğini ve belirli kurallara göre müşteri kabul ettiğini belirten 77 yaşındaki İlyas Çamtaş, “8-10 sene önce turistler yazın çok geliyordu. Yer bulmak için sırada beklerlerdi ama o şey bitti. O kadar bakımsız olmasına rağmen müşteri geliyor. Kışın fazla ziyaretçi olmuyor. Yazın daha çok oluyor. Ziyarete geliyor gidiyorlar. Kalmak için kim gelirse gelsin kimlik bilgilerini bilgisayara aktarıyorum” diye konuştu.

Otelin daha önce han olarak kullanıldığını ve tarihi olaylara tanıklık ettiğini vurgulayan Çamtaş, “Bu otel Cumhuriyet gördü, savaş gördü. Ben tarihi seviyorum. Bu tarihi binayı elimden geldiği kadar korumaya çalışıyorum. Mal sahibi ‘bir tadilat yapacağım’ diyor fakat tadilattan sonra aynı özelliği taşıyabilecek mi taşıyamayacak mı bilmiyorum” ifadelerini kullandı.

Asırlık oteli görmek isteyen herkese kapılarının açık olduğunu vurgulayan Çamtaş, şöyle konuştu:
“İnsanlar tarihi görsün, eskiyi yaşasın. Buyursunlar gelsinler. Benim en üzüntü duyduğum şey odalarda banyo olmaması. 5-6 tane odalı banyom olsa hem ben memnun olacağım hem gelenler memnun olacak. Odalar güzel ve temiz ama banyo yok. Bakanlığımızın bize yardımcı olmasını isterim. Ben bu oteli sağ olduğum sürece yaşatmak istiyorum.”(İHA)

Göçmenlikten Bıkan Pelikan Karina’nın Gözdesi Oldu

Dilek Yarım Adası Milli Parkı sınırları içinde Büyük Menderes Deltası ve Ege Denizini kucaklayan Karina, çok sayıda göçmen kuşun uğrak yerlerinden birisi. Ancak bu göçmen kuşlardan arasında yer alan bir pelikan, Karina’yı çok sevince göçmenliği bırakıp burayı yuva edindi. Yerli ve yabancı turistlerin uğrak yeri olan Karina’da bulunan restaurant çalışanları da bu pelikanı sahiplendi. Pelikana ‘Yaşar’ adını takan Karina sakinleri, pelikanı elleriyle beslemekle kalmıyor, herhangi bir evcil hayvan gibi başını okşayıp seviyor. Yaban hayatın simgelerinden biri olan pelikan ise bu durumdan hiç şikayetçi değil. 8 aydır Karina’da yaşamını sürdüren pelikan, Ege’nin cennet köşesi Doğanbey’i terk edecek gibi görünmüyor.

Pelikanı sahiplenen esnaflar; “Biz pelikanımızdan memnunuz. Buraya gelen konukların da oldukça ilgisini çekiyor. Deniz kenarında yaşayan ördek gibi canlılarımız vardı. Şimdi de pelikanımız oldu. Çok memnunuz, o da bizden memnun” diyorlar.(İHA)

Hasta Yakınlarına Ücretsiz Sıcak Yuva

Uzun tedavi sürecinde hastane bahçesinde yatan veya nerede konaklayacağını bilemeyen anne ve babaları, çocukları ile birlikte sıcak bir yuvaya kavuşturan dernek, adeta “İnsanlık ölmemiş” dedirtiyor.

Kanser hastası çocuklarını şehir dışından İzmir’e tedavi ettirmeye gelen aileler, bu uzun süreçte barınma sorunu ile karşı karşıya kalıyor. Babalar hastane bahçesindeki banklarda yatarken, anne ve çocuklar hastanede yatmadıkları dönemler başlarını sokacak bir yer bulamıyor. İzmir Hasta Çocuk Evleri Derneği üyeleri, ülkenin dört bir yanından İzmir’e gelen bu ailelere ev imkanı sunuyor. Tedavi süresince ailelerin misafir olduğu 7 evde toplam 14 aile kalıyor. Her ev, iki ayrı ailenin kalabileceği şekilde hazırlanıyor, eşyalar buna göre ikişer ikişer seçiliyor.

Dernek üyeleri, çocuklar için bazen kan buluyor, bazen de çarşıya çıkıp çocuklarına üst baş alamayan annelerin imdadına koşuyor. Evlerde konaklayan aileler, bu süre zarfında kira, fatura ve temel ihtiyaç malzemeleri için ücret ödemiyor. Bu güne dek 100’ün üzerinde aileyi evlerinde misafir eden dernek üyeleri ise, masrafları çeşitli etkinlikler düzenleyerek karşılamaya çalışıyor.

Aileler ücret ödemiyor, bağışa ihtiyaç var

İzmir Hasta Çocuk Evleri Derneğinin 12 yıldır faaliyette olduğunu belirten İzmir Hasta Çocuk Evleri Derneği Yönetim Kurulu Üyesi Nurgül Yazıcı, “İzmir dışından şehre tedavi amacıyla gelen ve kalacak yeri olmayan hasta çocukları, aileleri ile beraber evlerimizde misafir ediyoruz. Çocukların birçoğu kanser hastası olduğu için, tedavileri 6 ay ile 1 yıl arasında sürüyor.

Bu süre zarfında hem aile bütünlüklerini sağlamış oluyoruz, hem de onlara maddi ve manevi destek sağlamış oluyoruz. Hastanelerde sıkça görüyoruz; baba hastanenin bankında yatıyor, arabanın koltuğunda uyuyor. Bu görüntüler hepimizi üzüyor. Şu an aynı anda 14 aile, Balçova, Hatay ve Bornova’daki 7 evimizde kalıyor.

Ülkenin dört bir yanından İzmir’e tedavi olmaya gelen hasta çocuklarımız ve ailelerini bu evlerimizde misafir ediyoruz. Zaman zaman tedavi süresi uzun sürdüğü için hasta çocuğumuz kardeşlerini, akrabalarını özlüyor. Onlar bu evlerde çocuklarımızı ziyaret ediyor. Misafirlerimiz, bu evlerde kaldığı süre boyunca elektrik, doğalgaz gibi faturaların yanı sıra temel ihtiyaç maddelerini ödemiyor. Yıllık 14 ailenin masrafı 50 bin lirayı geçiyor. Bunun için çeşitli etkinlikler düzenleyerek giderleri karşılamaya çalışıyoruz. Sürekliliği sağlayabilmek için bağışlara çok ihtiyacımız var. En çok da hayırseverlerden ev istiyoruz. Şu an sırada 16 hasta var ve ev sayımız maalesef sınırlı” dedi.

Her evde iki aile yaşıyor

Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Hastanesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi, İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Ege Üniversitesi Hastanelerindeki birim doktorlarının, kalacak yeri olmayan aileleri kendilerine yönlendirdiğini kaydeden Yazıcı, şöyle konuştu: “Biz aileleri hastaneden alıyoruz, eve yerleştiriyoruz, erzaklarını veriyoruz ve sözleşme imzaladıktan sonra anahtarı teslim ediyoruz. Çarşafından, havlusuna kadar ihtiyaçlarını karşılamaya gayret ediyoruz. Her ev, iki ailenin yaşayabileceği şekilde hazırlanıyor.

Örneğin mutfakta iki tezgah, iki buzdolabı, iki ocak var. Çamaşır makineleri ayrı, banyoları ayrı oluyor. Bunun yanında kan ve trombosit ihtiyaçlarında da biz onların yanında oluyoruz. Hastane naklinde araca ihtiyaçları olduğunda da yardımcı olmaya çalışıyoruz. Anneler zaman zaman çocuğuna üst baş almaya çarşıya çıkamıyor. Hemen birimiz gidip atlet alıyoruz, bez alıyoruz.”

“Madem ki hastalık var; insanlık birbiri için var”

Bugüne dek yüzlerce ailenin İzmir Hasta Çocuk Evleri Derneğinin evlerinde kaldığını ifade eden Yazıcı, “Bu çok zor bir süreç ve bu süreçte onların yanlarında olabilmek bizi sevindiriyor. Umarım bize ihtiyaç kalmaz ama maalesef ihtiyaç var ve bunu karşılamak için tüm vatandaşlarımızın desteğine ihtiyacımız var. Hepimiz anneyiz ve belli bir yaşın üstündeyiz. Kadınların yumuşak karnı çocuk olduğu için onların ihtiyaçları bizim ihtiyacımızmış gibi hissediyoruz. Hastalık başa gelmeden ne çekildiği bilinmiyor. Allah kimseye hastalık vermesin ama madem ki hastalık var; insanlık birbiri için var. Birbirimize destek olursak insan olduğumuzu anlayacağız” diye konuştu.

“İkinci ilaç tedavisi gibi geldi”

Nurgül Yeniay (32) ve Serkan Yeniay (38) çifti, 13 Mart tarihinde 9 yaşındaki oğulları Hasan Ömer’in lösemi olduğunu öğrendi. İzmir merkezine 2 saat uzaklıktaki Ödemiş ilçesinde oturan aile, maddi durumları olmadığı için hastaneye nasıl gidip geleceklerini düşünürken devreye İzmir Hasta Çocuk Evleri Derneği girdi. 8 aydır derneğin evinde konakladıklarını söyleyen baba Serkan Yeniay, “Oğlumuz 13 Mart’ta tedavi olmaya başladı.

Biz Ödemiş’te oturuyoruz. Evimiz merkeze 2 saatlik uzaklıkta. Çocuğu sürekli evden hastaneye getirip götüremem. Arabamız yok. Trene binsek, yarı yolda çocuğumun hastalanabileceğini ve hastaneye geri götürmek zorunda kalabileceğimizi söylediler.

Kiralar çok pahalı olduğu için burada ev kiralayamadık. Ne yapacağımızı düşünürken dernek bizi aradı ve evi ayarladılar. Kendimizi burada evimizde gibi hissediyoruz. Her şeyimizi ayarlıyorlar. Burası bize ikinci bir ilaç tedavisi gibi geldi” dedi. Anne Nurgül Yeniay da, “Tedavi süreci çok zor. Çok ağır geçiyor. Maddi durumumuz yok, tedavi sürecinde ev kiralayamadık. Hastaneye gidip gelmek için araç ayarlama durumumuz da yoktu.

Sonra bize konuk evlerinden bahsettiler. Burada her şeyimizle ilgileniyorlar” ifadelerini kullandı. Oğluna yakın zamanda ilik nakli yapıldığı için mutlu olduklarını belirten anne Yeniay, şu anda sadece kontroller için hastaneye gittiklerini, 2 ay sonra evin kendilerine ayrılan kısmını başka bir aileye bırakacaklarını söyledi.

“Bir ay hastane bahçesinde yattım”

Zahide Gündüz (26) ve İbrahim Gündüz (36) çifti de 28 Mayıs tarihinde 4 yaşındaki oğulları Kürşat’ın lösemi olduğunu İzmir’de öğrendi. Kütahya Simav’dan gelen aile, 5 aydır derneğin evinde konaklıyor. Ev imkanı sağladıkları için derneğe teşekkür eden baba İbrahim Gündüz, “Allah bu imkanları sağlayanlardan razı olsun. Dışarıdan gelip kalacak yer sorunu olan çok kişi var. Anne ve çocuk hastanede yattığında babalar hastane bahçesinde kalıyor. Çocuk sürekli hastanede yatmadığı için bir süre sonra anne ve çocuk için de başlarını sokacak yer ihtiyacı oluyor.

Ben de bir ay hastanenin bahçesinde yatmıştım. Tedavi uzun bir süreç ve kalacak yer sorun oluyordu. Hastanede bize dernekten bahsettiler. Burada 5 aydır kalıyoruz. Başımızı sokacak bir yer bulduk. Ev kiralamak için durumumuz zaten yok ama kiralasaydım bile bu kadar her şeyi tamam olan bir ev kiralayamazdım” diyerek duygularını dile getirdi. (İHA)

Egede İzmir Haber