Uşak’ta10 Yıl Sonra Gelen ‘Yürüme’ Müjdesi

Mehmet Buğrahan Satılmış’ın ameliyat olabilmesi için Uşak Valiliğinin izniyle yardım kampanyası başlatıldı. Aybey Mahallesi’nde oturan Ayşe ve Hulusi Satılmış çiftinin 2 çocuğundan biri olan Mehmet Buğrahan, 6 aylık doğdu. Buğrahan, belli bir müddet kuvözde kaldı. Yapılan incelemeler sonucu Serebral Palsi hastalığına ek olarak kalça çıkıklığı tanısı da konulan Buğrahan, küçük yaşlardan bu yana pek çok şehirde çeşitli operasyonlar geçirdi. Hastalığı sonucu yürüyemeyen minik Buğrahan için uygulanan tedavilerin sonuç vermemesi üzerine, Uşak Valiliğinden alınan izinle yardım kampanyası başlatıldı. 3. sınıf öğrencisi olan Buğrahan annesinin yardımıyla okula gidip geliyor. Derslerinde başarılı olan ve sınıf arkadaşları tarafından oldukça sevilen Buğrahan bir an önce yaşıtları gibi koşup oynamak istiyor. Maddi durumu yetersiz olan aile ise ameliyat masrafının yüksek olduğunu dile getirip, hayırseverlere seslenerek kendilerine destek olma çağrısında bulundu.

İnsanlarla iletişim kurmayı oldukça seven Buğrahan Satılmış, “Arkadaşlarımla beraber oynamak istiyorum, top oynamak istiyorum. Karateye gitmeyi ve boksa gitmek istiyorum. Sağlığıma bir an önce kavuşmayı istiyorum” dedi.(İHA)

Yapamazsın Denilenleri Yaptı Yetenekleri Engelinden Büyük Hale Geldi

Uşak’ta yaşayan Senem ve Yusuf çiftinin, üç çocuklarından biri olan 17 yaşındaki Süleyman Sami Özpınar, 7 aylık prematüre ve Serebral Palsi (SP-beyin felci) sonucu dünyaya geldi. Tekerlekli sandalye ile yaşamını sürdüren, aldığı fizyoterapi ile vücudunun ancak çeşitli yerlerini kullanabilen Özpınar’ın en büyük destekçisi annesi oldu. Yaşama, yaptığı çeşitli kültürel, sanatsal ve sporsal aktiviteler ile tutunan Özpınar çeşitli alanlarda yaptığı büyük işlerle görenleri kendine hayran bırakıyor. Yağlı boya ile resim çizmenin yanı sıra aynı zamanda bilek güreşi sporu ile uğraşırken hobi amaçlı satranç oynayıp dışarıda annesi ile vakit geçirmeyi çok seviyor. Çevresinden gelen ön yargıları görmezden gelip ‘yapamazsın’ denilen her şeyi yapabilmenin haklı gururunu yaşayan Özpınar, engel tanımayarak hayatını sürdürüyor.

Oğluyla gurur duyduğunu belirten Senem Özpınar, “Bir anne olarak bana sorsalar dünyaya geldiğinizde kimi istersiniz diye ben yine Süleyman’ı isterdim. Çünkü Süleyman özgüveni yüksek, çok akıllı bir çocuk. Benim kendimi kötü hissettiğim zamanlar Süleyman bana hep teselli verir. Bilek güreşi turnuvasında il birinciliği almıştır, ince motor becerisi olmadığı halde yağlı boya kursuna gidip belgesini almıştır. ‘Okuyamaz’ dedikleri zaman bile okuma yarışmasında madalya alıp birinci gelmiştir” dedi.(İHA)

İzmirli Kadir Ersan, beyin felci olan torunu Barış için kokoreç dükkanının bir bölümünü fizik tedavi merkezine çevirdi. Ersan’ın tasarladığı aletler Barış’ın kas gelişimini artırdı.

Torunu İçin Dükkanının Bir Bölümünü Fizik Tedavi Merkezine Çevirdi

İzmirli 9 yaşındaki Barış Ersan, doğum sırasında oksijensiz kalınca serebral palsi (Beyin felçi) hastası olarak dünyaya geldi. Hastalığı nedeniyle bay ve gövde koordinasyonunu sağlayamayan Barış’ın imdadına dedesi Kadir Ersan yetişti. Fizik tedavi merkezlerindeki aletleri inceledikten sonra benzerlerini tasarlayan dede Kadir Ersan, işlettiği kokoreç dükkanının bir bölümünü torununa ayırdı. Süper dede, paralel yürüyüş barı, koşu bandı ve oyun alanı kurdu. Barış, dedesinin kendi için fizik tedavi merkezine çevirdiği dükkanda günde en az 5 saat çalışmaya başladı. Dedesi sayesinde fizik tedavi merkezindeki imkanlara kavuşan Barış, tüm hareket ve duruş bozukluklarını bir bir yenmeye başladı.

‘ATIL ALETLERE TALİBİZ’

Torununu sürekli gözünün önünde tutmak için fizik tedaviyi onun ayağına getirdiğini anlatan Ersan, “Rehberlik Araştırma Merkezi (RAM) raporları doğrultusunda verilen fizik tedavi, haftada 2 saattir. Aylık 8 saate tekabül eder. Oysa bu çocukların günde en az 5 saat çalışmaları gerekiyor. Biz bu boşluğu doldurmak için burayı hazırladık. Silindirlerin üzerine oturarak denge sağlamasını hedefliyoruz. Otomobil direksiyonu sayesinde kol kaslarını güçlendiriyor. Koşu bandımızın üzerinde dik duruş yeleği var. Masaj aletimiz var. Kendi tasarladığımız bacaklarını açma germe aletimiz var. Burayı aynı zamanda oyun alanı gibi kullanıyoruz” ifadelerini kullandı. Barış’ın fizik tedaviye sürekli devam edebilmesi için yaklaşık 20 bin lira harcadığını anlatan Ersan, hediye gelen iki koşu bandı dışında inşaat malzemelerini dahi kendisinin üstlendiğini kaydetti. Fizik tedavi ihtiyacı olan herkesi davet ettiklerini belirten Ersan, “fiziksel engeli olan diğer çocuklar da burayı ücretsiz olarak kullanabilir. Önüne de ‘Barış Ersan Fizik Tedavi Çalışma Evi’ diye tabela koyduk. Kapımız herkese açık. Bize bir ücret ödemeleri gerekmiyor. Sosyal medyada yayınladık. Turgutlu’dan, Kemalpaşa’dan gelen çocuklar var. Hem Barış’a arkadaş oluyorlar, hem de onların sağlığına katkı vermiş oluyoruz” dedi.

OKUMAYI SÖKTÜ

Barış için hazırlanan fizik tedavi aletleri arasında sadece ayak kaslarının yanında başka kaslarını da geliştirebileceği bir aletin de olduğunu belirten Ersan, “Bunun patentini de alacağız. Barış 1,5 yılda çok ilerledi. 7 yaşında konuşmaya başladıktan sonra okumayı öğrendi” diye konuştu. (Egeli Sabah)

Egede İzmir Haber

Oğlunun Ameliyat Parasını “Sarma” Yaparak Topladı

Sosyal medya üzerinden oğlunun tedavi masrafı için sarma yaptığını duyuran 38 yaşındaki Akın, bazı sanatçıların da desteğiyle adını duyurdu ve Türkiye’nin her yerinden hatta yurt dışından sipariş almaya başladı.

Ayberk’in acil skolyoz ameliyatı olması için 1 yılda 23 bin lirayı sarma satışıyla toplayan anne, 5 Haziran’da Ankara’da yapılacak ameliyat için hazırlıklara başladı.

Neslihan Akın, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 2010 yılında ikinci çocuğunun doğum sırasında oksijensiz kaldığını, serebral palsi hastası olduğunu, 2,5 yaşında geçirdiği zatürre nedeniyle de kronik akciğer sorunu yaşadığını aktardı.

İşçi olarak çalışan eşinin maaşıyla Ayberk’in tedavisinin mümkün olmadığını, bu nedenle evde sarma yapmaya başladığını aktaran Akın, şöyle konuştu:

“Önce sarmadan elde ettiğim gelirle ayaklarından ameliyat ettirdik. Omurilik eğriliği nedeniyle doktora götürdüğümüzde acil skolyoz ameliyatı olması gerektiğini, yoksa iç organlarını birer birer kaybedeceğini söyledi. Günde 15 kilo sarma yaptım, her yere gönderdim ve 23 bin lirayı denkleştirdim. Gelecek ay Ankara’da ameliyat olacak. Tek isteğim onu ayağa kaldırmak. Sosyal medyada sesimizi duyan ve sarma isteyen herkese teşekkür ederim.”

Neslihan Akın, oğlu Ayberk’in tedavisini sürdürmek için evde sarma yapmaya devam edeceğini de sözlerine ekledi.  (AA)

İzmir’in Tire ilçesinde rahatsızlığı nedeniyle evinde eğitim gören Naz Öter’i arkadaşları ziyaret ederek 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı kutladı.

Evde Eğitim Gören Naz’a 23 Nisan Ziyareti

Tire 4 Eylül Ortaokulu 5’inci sınıf öğrencisi Naz Öter (10), Serebral Palsi rahatsızlığı nedeniyle eğitimini evinde sürdürüyor. Sınıf arkadaşları Tire İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü yetkilileriyle Naz’ı evinde ziyaret etti.

Engeli nedeniyle sürekli evde olan Naz, arkadaşlarını görünce mutlu olarak onlarla oyun oynadı.

Tire 4 Eylül Ortaokulu Rehber Öğretmeni Murat Öztürk, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı dolayısıyla Naz’ı ziyaret ettiklerini belirterek, “Evinde bizi ağırladığın için teşekkür ediyoruz. Hepimiz seni çok seviyoruz. Bütün arkadaşlarının, öğretmenlerinin selamlarını getirdik. Seni başarılı geçirdiğin dönem ve gayretlerinden dolayı tebrik ediyoruz. Hep birlikte nice bayramlara.” dedi.

Naz’ın annesi Nazire Öter, arkadaşlarının ziyaretinden dolayı mutlu olduklarını ifade ederek, “Naz için haftada 8 öğretmen eve gelerek ders anlatıyor. Naz geçen dönem takdir aldı. Çok gayretli ve çok istekli. Naz’ın ikizi var. Naz’ın rahatsızlığını 9 aylık olup büyüyene kadar anlamadık. 9 aylık olduğunda hala oturamayan bir bebek olduğu için doktora gittik. O günden bu yana 9 kez ameliyat oldu. Her ameliyatta daha iyi duruma geldi. Ameliyatları 14 yaşına kadar her yıl devam edecek. Devletimizin hizmeti ile kızım eğitim alabiliyor.” ifadesini kullandı.  (AA)

Oğlunun Tedavisi İçin Yaprak Saran Anneye Afrin’deki Askerden Destek

Doğumu sırasında oksijensiz kalması nedeniyle beyninde hasar oluşan oğlu Ayberk Akın’ın tedavi ve rehabilitasyonu ile yakından ilgilenen ve tedavi masraflarının karşılanması için sosyal medyadan destek isteyen anne Neslihan Akın (37), Zeytin Dalı Harekatı kapsamında Afrin’de görev yapan bir askerin mesajıyla duygulandı.

Çiğli ilçesindeki evlerinde AA muhabirine açıklama yapan anne Neslihan Akın, tedavisi için yoğun fizik tedavi programının uygulandığı oğlunun kronik akciğer yetmezliğinin de olması nedeniyle ekstra uğraş verdiklerini söyledi.

Ayberk’in haftanın 7 günü özel uzmanlarla fizik tedavi gördüğünü, tedavi masraflarının bir bölümünün devlet tarafından karşılandığını anlatan Akın, bu süreçte bir fabrikada işçi olarak çalışan eşine destek olabilmek için harekete geçtiğini aktardı.

Ayberk’in 3 ay önce ayaklarından da bir ameliyat geçirdiğini ve destekle ayakta durmaya başladığını ifade eden anne Akın, kendisi gibi serebral palsi hastası çocuğu olan Semra Sönmez’in önerisiyle yaprak sarmaya başladığını dile getirdi.

Sosyal medya hesabından “Evladım daha rahat nefes alıp versin diye fizik tedavi masrafları için sarma siparişi almam gerekiyor. Gören herkes, paylaşımla desteklerse çok mutlu olurum.” mesajını paylaştığını, mesajının kısa sürede binlerce kişiye ulaştığını belirten Akın, şöyle konuştu:

“Çocuklarımızın tedavisine destek vermek için yaprak sarmaya başladığımızı sosyal medyada birbirimizi sürekli etiketleyerek paylaştık. Ben oğlumun küçük bir fotoğrafıyla birlikte tedavisi için sarma yapmam gerektiğine dair paylaşımda bulundum. Benim gönderim sadece bir uygulamada 20 binin üzerinde paylaşıldı. Bana mesajla ulaşanlar çok güzel dileklerde ve hayır duada bulunuyorlar. Şimdi geri dönüşleri de almaya başladık. Kendi başıma yetişemediğim durumlarda yardıma annemi de çağırır oldum. Elhamdülillah mesajım ses getirdi. Şu an rahatlıkla sipariş alıyorum.”

– “Ne güzel bir toplumuz”

Sosyal medyadan yaptığı paylaşıma toplumun her kesiminden destek geldiğine dikkati çeken Akın, Afrin’de Zeytin Dalı Harekatı kapsamında bulunan Jandarma Özel Harekat mensubu bir askerin de kendisine ulaşarak sarma siparişi verdiğini söyledi.

Paylaşımını askerlerin de etiketleyerek paylaştığını görünce çok duygulandığına işaret eden Akın, şunları kaydetti:

“Afrin’den mesaj yazan bir askerimiz, 2 kilogram sarma siparişi verdi. Ben de uzak olduğunu, göndermemin çok zor olduğunu söyledim. ‘Benim adıma sokaktaki çocuklara dağıtır mısınız?’ karşılığını verdi. Bundan çok etkilendim. Ne kadar güzel bir toplumuz, birbirimizi en uzak yerlerden bile duyabiliyoruz.” (AA)

Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Kasım 2014’te 6,5 aylıkken dünyaya gelen Esila Avcı’nın doğumu sırasında yaşanan hipoksi (oksijen yetmezliği), hem beyin felcine hem de yıllarca sürecek bir yaşam mücadelesine yol açtı.

Serebral palsi hastası Esila, nefes alabilmesi için solunum cihazıyla yatağa bağlandı, sık sık epilepsi nöbetleri geçirdi, sayısız kez kalbi durdu.

Doktorların yaşama şansını düşük bulduğu Esila için ailesi ve İzmir Sağlık Müdürlüğü seferber oldu. Minik kız parmaklarını oynatmaya, tepki vermeye, ağlamaya ve 1,5 saat oksijen cihazına ve mekanik ventilatöre bağlı olmadan nefes almaya başladı.

Esila Bebek 3 Yaşında

Son 2 yıl doğduğu kasım ayını hastane odalarında veya yoğun bakım ünitelerinde geçiren Esila, 3. yaş gününü ailesiyle evinde kutladı.

– Esila’nın annesinin gözü hep makinelerde

Esila’yı yaşatmak için mücadele veren ve gözü hep kızının kalp atışını gösteren cihazlarda olan anne Aslı Bıçaklı Avcı (24), AA muhabirine yaptığı açıklamada, doğum sonrasında kızındaki sağlık sorunundan dolayı doktorların çok olumsuz konuştuğunu belirtti.

“Esila demek, mucize demek.” ifadelerini kullanan anne Avcı, sözlerini şöyle sürdürdü:

“Doktorlar ‘ölecek’ dedi ama birinci, ikinci, üçüncü yaşını gördük. Esila yaşamak istiyor. Gözlerinin içi gülüyor. Doktorları pek haklı çıkarmadı, şimdi kontrole gittiğimizde doktorlarını da sevindiriyor. Kızım doğduğunda ilk yaşını göremeyeceğini söylemişlerdi. Ama o yaşamaktan hiç vazgeçmedi. Belki başka anneler çocukları ağlayınca üzülüyordur ama ben kızım ağlayabildiği için seviniyorum. Şimdi makinesiz nefes alabilsin, yemek yiyebilsin, diğer çocuklar gibi çikolataların tadına varsın istiyorum. Kızımdan umudumu hiç kesmedim. Bir tepki için saatlerce Esila’ya şarkı söylüyorum.”

Kök hücre tedavisinin Esila için umut olduğunu ifade eden anne Avcı, kızının bir sonraki yaşına daha sağlıklı girebilmesi için tedavi desteği istediklerini kaydetti.

– En büyük mutluluğu kızının nefesini hissetmesi

Baba Süleyman Avcı (33) ise en büyük mutluluğunun kızının nefesini yüzünde hissetmek olduğunu belirtti.

“Belki yaşıtları gibi değil ama bize göre eskiye göre çok daha iyi.” diyen baba Avcı, solunum sıkıntısı, kalp durması gibi nedenlerle sık sık ambulansla hastanelere kaldırdığı Esila’ya yaşam mücadelesinde destek vermenin bir baba olarak en önemli görevi olduğunu vurguladı.

Avcı, sık sık hastanelere gittikleri için çalıştığı kurumlarda da sıkıntı yaşadığını aktararak, “Esila için kök hücre tedavisi istiyoruz ama 70-75 bin lira gibi bir maliyeti var. Kızımın sağlık sorunları dolayısıyla kendimize uygun iş de bulamıyoruz. Çünkü solunumu durduğunda ölümle burun buruna geliyor o an bir baba olarak Esila’nın yanında olmam gerekiyor.” dedi.(AA)

İzmir Haberleri

Serebral Palsi

Yaşar Üniversitesinden yapılan açıklamaya göre, üniversitenin Uluslararası İlişkiler 4. sınıf öğrencisi Sahillioğlu’na doğduktan 2 yıl sonra serebral palsi teşhisi kondu. Sahillioğlu, vücudun hareket ve duruşunda kalıcı bozukluğa yol açan hastalık nedeniyle 3 büyük ameliyat geçirdi, uzun yıllar fizik tedavi gördü.

7 yaşındayken yürüyebilmesi için ameliyetla sağ bacağına platin takılan Sahillioğlu, yürüyüşünden ötürü ortaokulda arkadaşları tarafından dışlandığını ve çok zor dönemler yaşadığını ifade etti.

Yaşadığı zorlu dönemlerde kendisine “pes etmeme” sözü verdiğini ve ortaokuldaki bütün etkinliklere katıldığını söyleyen Sahillioğlu, resim, satranç, şiir ve tiyatro alanlarında kendini sınadığını dile getirdi.

Hastalığının etkilerinden kurtulmak ve hayata tutunmak için çeşitli etkinliklere katıldığını anlatan Sahillioğlu, başladığı etkinliklerde katıldığı uluslararası bir çevre projesinden ekip olarak birincilik ödülü aldıklarını ve katıldığı bir şiir yarışmasında da birinci olduğunu ifade etti.

Sahillioğlu, azimle devam ettiği kurslara lise son sınıfta zumba derslerini de eklediğini, ilk girdiğinde ağlayarak çıktığını şimdi ise haftanın 3 günü en az 2 saatini bu dansa ayırdığını vurguladı.

Yüksek kondisyon, koordinasyon ve yetenek gerektiren zumbayla hayatının değiştiğine işaret eden Sahillioğlu, duygularını şöyle dile getirdi:

“5 yıl önce fizik tedavi sürecim tamamlandığı için ağrılarım tekrar nüksetmesin diye annemin ısrarları üzerine bir spor salonuna kayıt oldum. Bana verilen fitness programını düzenli olarak yaparken gözüm sürekli olarak zumba derslerine takılıyordu. Bir gün denemek için derse katıldım ancak hareketler çok zor geldiği için hiçbir şekilde uyum sağlayamadım. Hatta dersten ağlayarak çıktım. Tam 3 sene boyunca da zumba derslerine uzaktan bile bakmayarak sürekli olarak kaçtım. Ancak 2 yıl önce eğitmen Seda Yücel, zumbayı yapabileceğime beni ikna ederek derse girmemi istedi. Onun büyük çabasıyla zumbayla bütünleşmeyi başardım. İlk başlarda elbette çok zordu ancak saatlerimi çalışmak için harcayınca sonunda iyi bir seviyeye gelebildim. Zumba sayesinde artık vücudum çok daha aktif, belim esnek, duruşum dik ve çok daha hızlı hareket edebiliyorum. Eskisi gibi fiziksel aktivitelerde yorulmuyorum. Daha da önemlisi 2 yıl öncesine göre çok daha özgüvenli oldum, insanlarla iç içe olmaya başladım. Kendimi çok daha özgür ve cesur hissediyorum. Hayallerim için daha rahat adımlar atabiliyorum.”

Sahillioğlu 2 yılda 20’den fazla organizasyona katılarak down sendromlu çocuklar, ALS hastaları ve zihinsel engelli çocuklar için zumba yaptığına işaret ederek şunları kaydetti:

“Özellikle engelli bireyler yapmak istedikleri her ne varsa hiçbir zaman çekinmesinler. En büyük hedefim ise benim gibi özel çocukların ve ailelerin mentoru olabilmek ve onlara yol gösterebilmek. Ayrıca dans terapisi üzerine eğitim alıp kendi sınıfımı da açmak istiyorum.”(AA)