Motorize Ramazan Davulculardan Korona Virüs Tedbirleriyle İlgili Maniler

Sandıklı’da oruç tutmak isteyen vatandaşları sahura kaldıran 25 yaklaşık 25 Ramazan davulcusu motosiklet üzerinde uzun mesafelere kısa mesafelere de yürüyerek davullarını çalıp vatandaşları sahura kaldırıyor.

İlçede yaklaşık 6 yıldır Ramazan davulu çalan 21 yaşındaki Ali Can Ula, “Korona virüs (Codvid-19) nedeniyle uzak mahallelere hızlı bir şekilde ulaşmak için motorize ekipler ile davula çıkıyoruz. kısa mesafedeki yerlere de arkadaşlarımız yürüyerek, yaya bir şekilde bu hayırı işlemeye çaba gösteriyorlar” dedi.

Manilerde korona virüs ile ilgili sosyal mesaj veriyorlar

Manilerinde sosyal mesaj veren Ula, “Eller çok yıkanacak, dirseğe hapşurulacak, sarılmak öpüşmek yok, sadece uzaktan bakılacak” manileri eşliğinde Ramazan davulunu çalarak vatandaşları sahura uyandırıyor.

Kısa zamanda eski günlere dönmeyi dileyen Ula, “Bu mübarek günlerde inşallah korona virüsün geçmesini diliyoruz. Mutlu, huzurlu günlere erişmek istiyoruz. Eskisi gibi sokakların dolup taştığı cıvıl cıvıl, Ramazanlara sokakların dolup taştığı sahurlara ulaşmak istiyoruz. Allah’ım tez zamanda o günlere bizleri ulaştırsın” dedi. (İHA)

50 Yıldır Ramazan Ayını Şenlendiren Davulcular Geleneği Yaşatmaya Çabalıyor

11 ayın sultanı ramazanın sembolleri arasında yer alan davulcular, sokakları arşınlayarak vatandaşları sahura kaldırmaya devam ediyor.

Bornova ilçesinde iftardan sonra Tarihi Çiftçiler Kahvehanesi’nde buluşan davulcular, son hazırlıklarını yapıyor.

Çoğu yaşlılardan oluşan davulcular, bu geleneği torunlarına bırakmak istiyor.

– “Bahşişin önemi yok”

Davulculuk geleneğini yaşatmak isteyen 57 yaşındaki Bülent Orakçı da yanına 20 yaşındaki torunu Ahmet Uyguner’i alarak ramazan manilerini öğretiyor.

Ramazan davulculuğuna 7 yaşında başladığını, 50 yıldır her ramazanda sahur vaktini davul çalarak ve mani söyleyerek geçirdiğini anlatan Orakçı, her gece davulu sırtına asıp 2 saat durmadan çalmanın kolay bir iş olmadığını söyledi.

Orakçı, şöyle konuştu:

“Teknoloji aldı başını gidiyor. Saatler, telefonlar var aslında, davula gerek yok. Ama davulcu, bir insanın evine gidip, ‘Ben ramazan davulcusuyum, hayırlı ramazanlar’ demedikten sonra o lezzeti almak mümkün olmuyor. Biz bunun çabasındayız. Aldığımız bahşişin çok önemi yok. Amacımız paradan çok geleneği yaşatmak. Bahşiş verip vermemeleri önemli değil, inanın hoş davranmaları bahşişten daha değerli bizim için. Gece uykunu bölüp mahallelerde sokak sokak 2 saat durmadan çalmak her baba yiğidin harcı değil.”

Vatandaşlardan ramazan davulcularına iyi davranmalarını isteyen Orakçı, şöyle devam etti:

“Davulumuz patladığı zaman, yağmur yağdığında falan bir iki gün çıkmasak ertesi gün vatandaş, ‘niye çıkmadınız, duymadık sizi’ diyor. Bir de istemeyenler var ama o kadar azınlık ki… Ramazan davulcuları gerçekten özveriyle bu ananeyi yürütmeye çalışıyorlar, onlara hoş davranılsın. Kapılarına geldiklerinde ters davranmasınlar.”

Müzik merakının dedesinden geldiğini kaydeden torun Ahmet Uyguner de “Biz buraya kadar geldiysek dedelerimizin sayesinde geldik. Dedelerimizden bize, bizden torunlarımıza böyle böyle geleneksel olarak gidecek diye düşünüyoruz.” dedi.

– Tokmağını torununa devretti

60 yaşındaki davulcu Ergül Esmer’in 25 yaşındaki torunu Kemal Atam ise dedesi istememesine rağmen zorla peşine takılarak davul çalmayı öğrendiğini, şimdi ondan devraldığı mahallede bu geleneği sürdürdüğünü dile getirdi.

Dede Ergül Esmer ise eski ramazanlara özlem duyduğunu belirterek, şunları kaydetti:

“Eski ramazanlarla şimdikiler arasında çok fark var. İnsanlar eskiden sıcaktı şimdi ise soğuk. Hiç gelenek ve göreneklerimize bağlı durmuyorlar. Eskiden babalarımızla mahalle aralarında davula çıktığımızda davullarımıza havlular takılırdı. Biz öyle gördük. Daha şenlikli ve güzeldi. Şimdi binalara dahi giremiyoruz.” (AA)