“BÇG’nin Fetö’cü Subayı”

Biliyorum belki bu konu üzerinde sık sık durmamız sürekli tekrar gibi gelebilir. Ancak bir gerçeği her zaman göz önünde tutmak gerek. Türkiye’miz bir süredir sürekli bir taarruz altında ve bu taarruz dışarıdan olduğu gibi içeriden de yapılmaya devam ediyor. Bu nedenle sağlam durmak zorundayız. Bunun şartı ise geçmişi hatırda tutmak, o tecrübeler ışığında yeni taarruzları değerlendirmek ve geleceği bu tecrübeler ışığında planlamak lazım.

BÇG, yani Batı çalışma grubu nedir?

Geçtiğimiz hafta Ankara’da sürmekte olan BÇG davasının 92 duruşması yapıldı. Duruşma savcısı verdiği son mütalaada yaklaşık ifadelerle BÇG hakkında şu tespitlere verdi.

Mütalaada 1994 yılında yapılan mahalli idareler seçimlerinde Refah Partili adayların belediye başkanı seçilmesinden sonra TSK içinde bir grubun askeri müdahalede bulunmak için harekete geçtiği belirtilmekte, bu kapsamda yapılacak olan askeri müdahaleye karşı çıkabilecek TSK personelinin, ordudan ilişiğinin kesilmesini sağlamak amacıyla faaliyetlerde bulundukları ifade edilmekte.

Aynı şekilde 25 Aralık 1995 milletvekili genel seçimlerinde Refah Partisinin en çok oyu almasını müteakip kurulacak muhtemel koalisyon hükümetinin büyük ortağı olacağının anlaşılması üzerine askeri müdahale düşüncesine sahip olan bu yapılanmanın her türlü argümanı kullanarak Refah Partisine ve halka karşı açıkça psikolojik harekât yürüttüğü ifadesi yer almakta.

Bu yapının Gayri resmi olduğundan bahisle hangi tarihte oluşturulduğunun tespit edilemediği, ancak faaliyetlerini “Batı Çalışma Grubu” adı altında yürüttüğü belirtilmekte. Gayrı resmi bu yapının 28 Şubat Kararlarının alınmasını sağladığı, ancak 10 Nisan 1997 tarihine kadar hiçbir resmi belgede bu yapılanmanın izine rastlanılmadığı, 10 Nisan 1997 tarihli Batı Çalışma Grubu oluşturulması konulu belgede daha önce oluşturulan bir yapılanmadan bahsedildiği, 28 Şubat 1997 tarihinden çok önce Batı Çalışma Grubu adı altında bir yapılanmanın bulunduğu tüm kovuşturma dosyası kapsamından anlaşılmıştır denilmektedir.

BÇG’nin Ofis Sorumlusu Fetö’den ihraç edildi.

Beş sene önce başlayan ve 15 Temmuz’a kadar devam eden duruşmalarda sanıklar, BÇG’nin varlığını sürekli reddediyordu. Ne zaman ki 15 Temmuz oldu, bu defa söylem değişti. Batı Çalışma Grubunu kuranlar bunu, FETÖ ile mücadele için kurduklarını ifade etmeye başladılar. Peki gerçek böyle mi?

Geçtiğimiz pazar günü yayınlanan 695 sayılı KHKda TSK’den ihraç edilenleri incelerken bir isim dikkatimi çekti. Bu kişi 28 Şubat sürecinde tüm askeri birliklerde olduğu gibi 1997-1998’de Gaziantep’te de açılan BÇG bürosunun başındaki subaydı. Düşünebiliyor musunuz Fetö ile mücadele ettiklerini iddia edenler BÇG bürosunun başına bir Fetöc’üyü koymuşlar.

Yıl 1999, aylardan Ağustos ve yine bir Askeri Şura. Her şurada acaba sıra bize gelecek mi diye bekleşirken bu defa sıra gelmiş olmalı ki TSK’den ihraç edildik. Gerekçesini bir dilekçeyle sordum ama tüm makamlar adeta duvar olmuştu. Cevap bile yazmadılar. Sadece MSB’lığı “ YAŞ kararları gizlidir, açıklanamaz” diye iki satırlık bir yazı göndermiş. İhraç edilme gerekçesini hala da öğrenebilmiş değilim. Yukarıdan gelen emir tebliğ edilmişti ki Tugay Komutanı odasına çağırdı beni. Orada “senin ihracınla ilgili olarak bizden herhangi bir olumsuz yazı gitmedi. Her ne yazıldıysa bu bizim dışımızda bir yerlerden gitmiş olmalı.”  Ben komutanı tanıdığım için bu sözlerin doğruluğuna inandım. Ancak aklımda hep bir soru işareti vardı.  Acaba hakkımda ihracıma kaynak oluşturabilecek yazıları kim veya kimler gönderdi? İşte 695 sayılı KHK da tanıdığım o kişinin ismini görünce sorunun cevabını da bulmuş oldum.

İbrahim Keleş “Nasıl Söylenir”

Türkiye aynı anda hem deaş PKK ve Feto terör örgütleriyle mücadele ediyor. Bir çok cephede yürütülen bu mücadele sırasında askerlerimizden polislerimizden koruculardan ve sivil vatandaşlarımızdan da şehitlerimiz oluyor. Son dakika haberlerini izlerken çatışma bölgelerinden gelen şehit haberlerini alıyoruz. Şehit cenaze törenlerini izliyoruz içimiz yanıyor, şehit ailelerinin feryatları bizleri de kahrediyor.

Bunlar görünen kısmı, bir de arka planı var elbette. Bir anneye, babaya evladının şehadet haberini vermek, o anki acılarına bizzat şahit olmak nasıl bir şey. Bu yazıda bir de o ayrıntıya değinmek isterim.

1990’lı yıllardı, görev yaptığım tugayda bir sabah mesaiye daha yeni başlamıştım ki komutan çağırdı ve üzgün bir ifadeyle ”… şehrinde bir şehidimiz var, ailesi burada oturuyor, bu haberi aileye bildirme görevini sana veriyorum, revirle görüş, yanına doktor ve hemşire’de alarak gidin” emrini aldım.  Adresi aldım ve yola çıktık, gidiyoruz ve  içimden hep dua ediyorum; “Allah’ım ben bu haberi o anaya babaya nasıl veririm, o aile bu haberi alınca ne yapar” diyorum.

Kendimi onların yerine koyarak karmakarışık ve çaresiz vaziyette yola devam ettik. Adreste belirtilen sokağa geldiğimizde, sokak oyun oynayan çocuklarla doluydu. Gideceğimiz evin hangisi olduğunu sormak için çocuklardan birine şehidimizin ailesinin hangi evde oturduğunu sordum.  Bana eliyle bir yeri işaret etti. “onlar şu binada oturuyor, komutan amca” tam çocuklarını yanından o binaya doğru yürümeye 5-6 adım öteden, omuzları çökmüş kolları iki yana düşmüş, yüzünde kötü haberi hissetmişçesine ayaklarını sürüye sürüye bana doğru gelen bir kadını gördüm. Yaklaştı bana ve “siz kimin evini soruyorsunuz” dedi.  Şehidimizin babasının adını söyledim. Söylemem le birlikte bir feryat etti  “ben biliyordum, oğlum rüyamda bana söyledi dedi” ve zaten ayakta zor duran kadın oracıkta yere yığıldı. Onun bu feryadı sokakta çınladı adeta. Bir anda evlerden insanlar ağlaşarak, feryat ederek yanımıza geldiler. Hemen doktor,  hemşire şehidimizin annesine müdahale etti. Ardından şehidimizin evine geçtik, işte olan babasına da haber verildi, birazdan o da geldi -bunu anlatırken hala o günleri yeniden yaşıyorum- “Başınız sağolsun, oğlunuz, bizim de evladımız Tunceli’de şehit oldu” dedim. Ben o babanın yüzünde Rabbine tevekkülün ve vatana olan sevgisini gördüm metanetle başını kaldırarak “Vatan Sağolsun Komutanım” dedi. Birbirimize sarıldık, gözlerimiz dolu dolu idi.

Şehidimize tekrar Allah’tan rahmet diliyorum, biliyorum ki evlat acısı hiçbir acıya benzemez. Hala yürekleri yakar, ailesine sabır diliyorum.

Silahlı Kuvvetlerde yıllarım geçti. O süre içinde aldığım en zor, en ağır ömrüm oldukça unutamayacağım görevdi bu.

Sivas günleri

Son üç günde Sivas adeta İstanbul’a taşındı. Cuma günü başlayan ve dün sona eren Sivas günlerinde misafir belediyeler ile birlikte toplam 21 belediye stant açmıştı.

Tümm belediyeler stantlarında ilçelerinin kültürümü ve tatlarını tanıttılar. Stant alanı İstanbul’da yaşayan Sivaslıların akınına uğradı. Etkinlik alanı hasretim ve kucaklaşmanın mekânı oldu adeta. Özellikle alışveriş yerleri güzel düzenlenmişti. Sivasımızın yerel ürünlerini tatmak ve satın almak nasip oldu. Bizlere bu kucaklaşmaya yaşatan başta Sivas Platformu Başkanı İsmail Erdem olmak üzere tüm belediye başkanlarına sonsuz teşekkürler.