Doğu illerinden valizlerle Antalya’ya getirilen 51 kilo esrar polis takibine takıldı

Antalya İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince uyuşturucu maddelerin kaynağının kurutulması, ticaretinin ve kullanımının engellenmesi amacıyla şehir merkezine uyuşturucu madde naklederek ticaretini yapan şahıs ve gruplara yönelik yürütülen operasyonlar hız kesmiyor.

Doğu illerinde temin edilen uyuşturucu esrar maddesinin Antalya’ya nakledileceği ve bu uyuşturucu maddelerin şehir genelinde torbacı olarak tabir edilen şahıslar aracılığı ile satılacağı yönünde bilgiler elde edildi.

Bunun üzerine harekete geçen ekipler Serik ve Aksu ilçelerinde yapılan operasyonlarda “uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama” suçundan 2 şahıs toplamda 51 kilo esrar maddesi ile yakalandı.

Yapılan işlemlerin ardından adli makamlara sevk edilen 2 şahıs tutuklandı.iha

Ege’de İzmir Haber

Doğu Karadeniz’de PKK’ya Büyük Operasyon

Yapılan operasyonlar kapsamında Mayıs ayında ‘Kawa’ kod adlı PKK’lı Behrüz Düdükkanlu teslim olmuş, kısa bir süre sonra ise ‘Aras’ kod adlı Aras Aslan’da kıskıvrak yakalanmıştı. Asker şimdi ise bölgede olduğu düşünülen ve terörden arananlar listesinde turuncu kategoride bulunan ‘Rojhat Ankara’ kod adlı Rahman Sümer ile gri kategoride bulunan ‘Rızgar’ kod adlı Reşit Ertuş yakalamak için operasyon başlattı.

Turuncu listede 600 lira ödüllere aranan ‘Rojhat Ankara’ kod adlı Rahman Sümer, 4 Mayıs 2011 yılında Kastamonu’nun Ilgaz Dağı’nda dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan’ın konvoyuna yönelik düzenlenen saldırının faili olduğu belirlendi. Saldırıda bir polis şehit olmuş, iki polis ise yaralanmıştı.

Gri listede 300 lira ödülle aranan ‘Rızgar’ kod adlı Reşit Ertuş ise Giresun’un Güce, Doğankent ve Tirebolu ilçeleri kırsalından yapılan eylemlere katıldığı daha önce güvenlik güçleri tarafından etkisiz hale getirilen ‘Cudi Zaza’ kod adlı Mehmet Yakışır’ın grubunda olduğu tespit edildi.

“PKK’YA BÖLGEDE SON YILLARIN EN BÜYÜK DARBESİ VURULDU”
Doğu Karadeniz kırsalında son yıllarda yapılan başarılı operasyonlar sonucu asker terör örgütü PKK’nın sözde Karadeniz yapılanmasına darbe vuruldu.

Başta sözde bölge komutanı ve grup komutanları olmak üzere birçok PKK’lı etkisiz hale getirilirken, uzun yıllardır bölgede bulunan PKK’nın Doğu Karadeniz’deki kara kura kutusu ‘Kawa’ kod adlı Bahrüz Düdükkanlu’nun teslim olduktan sonra verdiği ifadeleri doğrultusunda Giresun, Trabzon ve Gümüşhane kırsalında 25 depo, silahlık ve sığınak ele geçirilerek kullanılmaz hale getirilmişti.

Bölgede PKK’nın yeniden yapılanmasını önlemek için bin 700 askerin katılımıyla Giresun, Gümüşhane, Trabzon, Bayburt, Rize, Ordu ve Tokat illeri kırsalında faaliyetlerini sürdürüyor. (YeniAsır)

Ege’de izmir Haber – Ege Haber

DÖRT ÇOCUKLU NEBAHAT AKÇA: İŞİMİZ ÇOK ZOR, YEVMİYEMİZ İSE ÇOK AZ

Tarsus merkeze 20 kilometre uzaklıktaki Cırbıklar Mahallesi’nde 600 dekarlık nektarin, şeftali ve erik bahçesinde nektarin toplayan, ayıklayıp sandıklara yerleştiren ve büyük bölümünü kadınların oluşturduğu işçiler, işlerini, hayallerini ve beklentilerini İHA muhabirine anlattılar. Mersin’in merkez Akdeniz ilçesi Yenipazar Mahallesi’nde yaşayan Nebahat Akça, aynı mahalleden 23 işçiyle birlikte her gün bahçelerde meyve topluyor. Nebahat Akça, ailesiyle birlikte iş için Siirt’in Pervari ilçesinden 7 yıl önce Mersin’e göç etmiş. Bahçelerde portakal, limon, şeftali, kiraz, üzüm ve mevsimine göre daha birçok meyve toplama işinde çalışan Akça, 6 yıldır bu işi yapıyor. Bugüne kadar hiç tatil yapmadığını söyleyen 4 çocuk annesi Akça, “Yaptığımız iş çok zor, toplamak da ayıklamak da zor. Sabah saat 06.00’da işe başlıyoruz, öğleden sonra 16.00-17.00 gibi bitiyor, saati belli olmuyor. Yevmiyem günlük 50 lira. Pazar günü dahil her gün çalışıyoruz. Evliyim, 4 çocuğum var, en büyüğü 12, en küçüğü 4 yaşında. Üçü okula gidiyor. Çocuklarıma bakacak kimse yok. Küçük olanlara büyük kardeşleri bakıyor. Her gün servis bizi alıyor ve yaklaşık 1,5 saat yol gidiyoruz. Kirada oturuyoruz. Durumumuz zor. İşimiz çok zor, yevmiyemiz ise çok az” dedi.

REYŞAN: ÖĞRETMEN OLMAK İSTİYORDUM AMA ÇALIŞMAYA MECBURUM

Reyşan Dündar 19 yaşında. Reyşan da 14 yaşından bu yana yani 5 yıldır bahçelerde meyve topluyor. İki annesi ve 15 kardeşi var Reyşan’ın. Yenipazar Mahallesi’nde yaşıyor. Ailesi, Reyşan 13 yaşındayken Siirt’in Pervari ilçesinden Mersin’e göç etmiş. Reyşan, neden Mersin’e geldiklerini ve hayallerini şöyle anlattı:

“İş için, çalışmak için Mersin’e geldik. Okulu bırakmak zorunda kaldım, çünkü biz çok kalabalık bir aileyiz ve çalışmam gerekiyordu. Benim iki annem ve 15 kardeşim var. Üç ağabeyimle birlikte 5 yıl önce bahçelerde meyve toplamaya başladık. Günlük 50 lira alıyorum buradan ama aldığım para ailemin geçimine yetmiyor. Buradan aldığım parayı eve veriyorum. Bazen 10-15 lirasını kendime ayırıyorum. O parayla kendime elbise, ayakkabı alıyorum. Burada çalışmasaydım okurdum. Ben aslında öğretmen olmak istiyordum ama çalışmaya mecburum.”

MİZGİN, 12 YAŞINDAN BU YANA MERSİN’DEKİ BAHÇELERDE MEYVE TOPLUYOR

Reyşan’ın en yakın arkadaşı, aynı mahallede oturduğu Kobanili Mizgin Usu 17 yaşında bir genç kız. Suriye’deki savaştan kaçarak 5 yıl önce Kobani’den Mersin’e gelmiş ailesiyle birlikte. Birkaç günlük kelime dışında hemen hemen hiç Türkçe bilmiyor. Mizgin’in 10 kardeşi var. Ülkesinde sadece iki yıl okula gidebilmiş. Meyve toplama işine o da 5 yıl önce başlamış. Arapça bilen bir başka işçi aracılığıyla kendisini anlatmaya çalışan Mizgin, “Suriye’deki savaştan kaçıp Türkiye’ye geldik ve 5 yıldır Mersin’de yaşıyoruz. 12 yaşımdan bu yana bahçelerde meyve topluyorum. Okumak istiyordum ama okuyamadım. Kardeşim küçüktü ve annem hastaydı okula gidemedim. Savaş olmasaydı, okuyabilseydim öğretmen olmak isterdim” diye konuştu.

İŞÇİ ELCİSİ AKAY, İŞÇİ BAŞINA 5 LİRA YEVMİYE ALIYOR

İşçilerin elcisi 37 yaşındaki Adnan Akay ise kendi sorumluluğundaki 24 işçinin çavuşluğunu yapıyor bahçelerde. Her gece saat 03.30’da kalkıp, servisle işçileri evlerinden topladığını belirten Akay, şunları söyledi: “Biz işçi başına 55 lira yevmiye alıyoruz. Bunun 50 lirasını işçilere veriyoruz, 5 lirası da bize kalıyor. Bizim işçilerimiz standart. Herkesin kendi işçisi belli zaten, yıllardır aynı işçilerle çalışıyorum, mahallelerden buluyorum onları. Sabah gün doğarken işe başlıyoruz, saat 14.00’te bırakıyoruz. Bir bahçedeki işimiz bitince başka bir bahçeye geçiyoruz. Aslında işimiz zor değil. Sabah erken başlarsak öğlen saat 13.00-13.00’da bırakırsak zor değil. Mesela sabah 05.00’te işe başlayacaksın, çünkü o meyve hale erken gitmezse satılmaz. Yıl boyunca hava aydınlandığı an işe başlamamız gerekiyor. Gece saat 03.30 kalkıyoruz, işçileri topluyoruz ve en son 04.30’da duraktan hareket edip mahalleden çıkıyoruz. Uzun bir yol geldikten sonra da hemen işe başlıyoruz.”