Uşak’ta10 Yıl Sonra Gelen ‘Yürüme’ Müjdesi

Mehmet Buğrahan Satılmış’ın ameliyat olabilmesi için Uşak Valiliğinin izniyle yardım kampanyası başlatıldı. Aybey Mahallesi’nde oturan Ayşe ve Hulusi Satılmış çiftinin 2 çocuğundan biri olan Mehmet Buğrahan, 6 aylık doğdu. Buğrahan, belli bir müddet kuvözde kaldı. Yapılan incelemeler sonucu Serebral Palsi hastalığına ek olarak kalça çıkıklığı tanısı da konulan Buğrahan, küçük yaşlardan bu yana pek çok şehirde çeşitli operasyonlar geçirdi. Hastalığı sonucu yürüyemeyen minik Buğrahan için uygulanan tedavilerin sonuç vermemesi üzerine, Uşak Valiliğinden alınan izinle yardım kampanyası başlatıldı. 3. sınıf öğrencisi olan Buğrahan annesinin yardımıyla okula gidip geliyor. Derslerinde başarılı olan ve sınıf arkadaşları tarafından oldukça sevilen Buğrahan bir an önce yaşıtları gibi koşup oynamak istiyor. Maddi durumu yetersiz olan aile ise ameliyat masrafının yüksek olduğunu dile getirip, hayırseverlere seslenerek kendilerine destek olma çağrısında bulundu.

İnsanlarla iletişim kurmayı oldukça seven Buğrahan Satılmış, “Arkadaşlarımla beraber oynamak istiyorum, top oynamak istiyorum. Karateye gitmeyi ve boksa gitmek istiyorum. Sağlığıma bir an önce kavuşmayı istiyorum” dedi.(İHA)

Yetenekleri Engelinden Büyük

Özpınar en büyük destekçisinin annesi olduğunu söyleyerek; resim, spor, yemek ve pek çok alanda yaptığı işlerle görenleri şaşırtırken, azmiyle ise örnek oluyor.

Uşak’ta yaşayan Senem ve Yusuf çiftinin, üç çocuklarından biri olan 17 yaşındaki Süleyman Sami Özpınar, 7 aylık prematüre ve Serebral Palsi (SP-beyin felci) sonucu dünyaya geldi. Tekerlekli sandalye ile yaşamını sürdüren, aldığı fizyoterapi ile vücudunun ancak çeşitli yerlerini kullanabilen Özpınar’ın en büyük destekçisi annesi oldu.

Yaşama, yaptığı çeşitli kültürel, sanatsal ve sporsal aktiviteler ile tutunan Özpınar çeşitli alanlarda yaptığı büyük işlerle görenleri kendine hayran bırakıyor. Yağlı boya ile resim çizmenin yanı sıra aynı zamanda bilek güreşi sporu ile uğraşırken hobi amaçlı satranç oynayıp dışarıda annesi ile vakit geçirmeyi çok seviyor. Çevresinden gelen ön yargıları görmezden gelip ‘yapamazsın’ denilen her şeyi yapabilmenin haklı gururunu yaşayan Özpınar, engel tanımayarak hayatını sürdürüyor.

Oğluyla gurur duyduğunu belirten Senem Özpınar, “Bir anne olarak bana sorsalar dünyaya geldiğinizde kimi istersiniz diye ben yine Süleyman’ı isterdim. Çünkü Süleyman özgüveni yüksek, çok akıllı bir çocuk. Benim kendimi kötü hissettiğim zamanlar Süleyman bana hep teselli verir. Bilek güreşi turnuvasında il birinciliği almıştır, ince motor becerisi olmadığı halde yağlı boya kursuna gidip belgesini almıştır. ‘Okuyamaz’ dedikleri zaman bile okuma yarışmasında madalya alıp birinci gelmiştir” dedi.

“Oğlum sayesinde ortaokul mezunu oldum”

Süleyman’ı okula teşvik edebilmek amacıyla onunla birlikte okuyan Senem Özpınar, “Süleyman aynı zamanda da disleksiydi. Ben de ilkokul mezunuydum. Süleyman’ı nasıl okula teşvik edebilirim diye düşündüm. İlkokul mezunu olduğum için ortaokula açık öğretimden kayıt olduk. Anne oğlan aynı masada ders çalışıyorduk ve aynı okuldan aynı tarihte diploma alıp okulumuzu bitirdik. Ben de oğlum sayesinde ortaokul mezunu oldum” diye konuştu.

“Engeli tanımayacağız”
Engelli çocuğu olan ailelere seslenen anne, “İlk başta engeli kendimiz kabul edelim. Ben engelli bir çocuğum olduğunda hiçbir zaman hayata küsmedim. Aksine ‘Ben ayakta durmalıyım’ dedim ve gerçekten de şu anda bir anne olarak ayaktayım. Ben başardıysam bütün anneler başarır. Engeli kabul edeceğiz, engeli tanımayacağız” şeklinde konuştu.

“Engelli olmam bana engel olmuyor”
Hayatını engellere takılmadan yaşadığını dile getiren Süleyman Özpınar, “Kas hastalığım var. Hayatını ilerletmeye çalışan biriyim aslında. Engelli olmam bana engel olmuyor. Aslında her şeyi yapıyorum. Yağlı boya yapıyorum, ahşap boyuyorum. İyi bir koleksiyonerim, araba koleksiyonum var. Engellerine çok takılmasınlar. Bunu yapamazsın diyenlere inat onu yapsınlar ve korkularının üstüne gitsinler” diye konuştu.
Yaptığı şeylerin fazlasını yapmak istediğini belirten Süleyman, en büyük hayalinin ise Beşiktaş stadına gidip, fanatiği olduğu takımın maçını seyredebilmek olduğunu belirtti. (İHA)

Ege’de İzmir Haber – Ege Haber – İzmir

İzmirli Kadir Ersan, beyin felci olan torunu Barış için kokoreç dükkanının bir bölümünü fizik tedavi merkezine çevirdi. Ersan’ın tasarladığı aletler Barış’ın kas gelişimini artırdı.

Torunu İçin Dükkanının Bir Bölümünü Fizik Tedavi Merkezine Çevirdi

İzmirli 9 yaşındaki Barış Ersan, doğum sırasında oksijensiz kalınca serebral palsi (Beyin felçi) hastası olarak dünyaya geldi. Hastalığı nedeniyle bay ve gövde koordinasyonunu sağlayamayan Barış’ın imdadına dedesi Kadir Ersan yetişti. Fizik tedavi merkezlerindeki aletleri inceledikten sonra benzerlerini tasarlayan dede Kadir Ersan, işlettiği kokoreç dükkanının bir bölümünü torununa ayırdı. Süper dede, paralel yürüyüş barı, koşu bandı ve oyun alanı kurdu. Barış, dedesinin kendi için fizik tedavi merkezine çevirdiği dükkanda günde en az 5 saat çalışmaya başladı. Dedesi sayesinde fizik tedavi merkezindeki imkanlara kavuşan Barış, tüm hareket ve duruş bozukluklarını bir bir yenmeye başladı.

‘ATIL ALETLERE TALİBİZ’

Torununu sürekli gözünün önünde tutmak için fizik tedaviyi onun ayağına getirdiğini anlatan Ersan, “Rehberlik Araştırma Merkezi (RAM) raporları doğrultusunda verilen fizik tedavi, haftada 2 saattir. Aylık 8 saate tekabül eder. Oysa bu çocukların günde en az 5 saat çalışmaları gerekiyor. Biz bu boşluğu doldurmak için burayı hazırladık. Silindirlerin üzerine oturarak denge sağlamasını hedefliyoruz. Otomobil direksiyonu sayesinde kol kaslarını güçlendiriyor. Koşu bandımızın üzerinde dik duruş yeleği var. Masaj aletimiz var. Kendi tasarladığımız bacaklarını açma germe aletimiz var. Burayı aynı zamanda oyun alanı gibi kullanıyoruz” ifadelerini kullandı. Barış’ın fizik tedaviye sürekli devam edebilmesi için yaklaşık 20 bin lira harcadığını anlatan Ersan, hediye gelen iki koşu bandı dışında inşaat malzemelerini dahi kendisinin üstlendiğini kaydetti. Fizik tedavi ihtiyacı olan herkesi davet ettiklerini belirten Ersan, “fiziksel engeli olan diğer çocuklar da burayı ücretsiz olarak kullanabilir. Önüne de ‘Barış Ersan Fizik Tedavi Çalışma Evi’ diye tabela koyduk. Kapımız herkese açık. Bize bir ücret ödemeleri gerekmiyor. Sosyal medyada yayınladık. Turgutlu’dan, Kemalpaşa’dan gelen çocuklar var. Hem Barış’a arkadaş oluyorlar, hem de onların sağlığına katkı vermiş oluyoruz” dedi.

OKUMAYI SÖKTÜ

Barış için hazırlanan fizik tedavi aletleri arasında sadece ayak kaslarının yanında başka kaslarını da geliştirebileceği bir aletin de olduğunu belirten Ersan, “Bunun patentini de alacağız. Barış 1,5 yılda çok ilerledi. 7 yaşında konuşmaya başladıktan sonra okumayı öğrendi” diye konuştu. (Egeli Sabah)

Egede İzmir Haber

Bergama’nın Kadın Taksicisi: Arife Durmaz

İzmir’in Bergama İlçesi’nde ev hanımı 49 yaşındaki Arife Durmaz’ın dünyaya gelen ilk çocuğu Ali, 5 yaşında geçirdiği trafik kazası sonucu omurilik felci oldu. İkinci çocuğu Umut Can’ı 9 yıl sonra kucağına alan anne Durmaz, doktorların serebral palsi (beyin felci) teşhisi koyması üzerine hayatını çocuklarının bakımına adadı. Verdiği mücadele sonucu büyük oğlu Ali’nin (22) yardımsız yaşamaya başlaması, küçük oğlu Umut Can’ın (13) eğitim hayatına alışmasının ardından ev ekonomisine katkı amaçlı iş arayışına giren fedakar anne, bir aile dostunun önerisi üzerine direksiyon başına geçerek ilçenin ilk kadın taksi şoförü oldu.

ŞAKA GERÇEK OLDU

Atatürk Bulvarı’ndaki durakta bulunan 4 taksiden birini kullanan Arife Durmaz, “2000 yılından bu yana ehliyetim var ve kendi özel aracımı kullanıyorum. Çocuklarımın sorunları nedeniyle onlarla ilgileniyordum. Çok şükür kendi kendilerine yaşamayı başardılar. Bana bayağı bir boş zaman kaldı. Nisan ayından bu yana taksi kullanıyorum. O da arkadaşımın yardımıyla oldu. İlk bana teklif ettiğinde şaka olarak söylemişti. Ben de niye olmasın diye düşününce cazip geldi, şaka gerçek oldu” dedi. Taksisine binen müşterilerin ilk etapta şaşkınlık yaşadıklarını belirten Durmaz, “Çocuklu kadınlar benim taksimde rahat ettiklerini söyleyince kendimi daha iyi hissediyorum. Bir iş yapmak, verimli olmak, bir şeyleri başarmak bana çok çok iyi geldi. Mesela geçen hafta epey uzun bir rota olan havaalanına gittim, o gün yatağa girdiğimde öyle huzurluydum ki sanki büyük bir savaşı kazanmıştım” diye konuştu. (Egeli Sabah)

Egede İzmir Haber

Oğlunun Tedavisi İçin Yaprak Saran Anneye Afrin’deki Askerden Destek

Doğumu sırasında oksijensiz kalması nedeniyle beyninde hasar oluşan oğlu Ayberk Akın’ın tedavi ve rehabilitasyonu ile yakından ilgilenen ve tedavi masraflarının karşılanması için sosyal medyadan destek isteyen anne Neslihan Akın (37), Zeytin Dalı Harekatı kapsamında Afrin’de görev yapan bir askerin mesajıyla duygulandı.

Çiğli ilçesindeki evlerinde AA muhabirine açıklama yapan anne Neslihan Akın, tedavisi için yoğun fizik tedavi programının uygulandığı oğlunun kronik akciğer yetmezliğinin de olması nedeniyle ekstra uğraş verdiklerini söyledi.

Ayberk’in haftanın 7 günü özel uzmanlarla fizik tedavi gördüğünü, tedavi masraflarının bir bölümünün devlet tarafından karşılandığını anlatan Akın, bu süreçte bir fabrikada işçi olarak çalışan eşine destek olabilmek için harekete geçtiğini aktardı.

Ayberk’in 3 ay önce ayaklarından da bir ameliyat geçirdiğini ve destekle ayakta durmaya başladığını ifade eden anne Akın, kendisi gibi serebral palsi hastası çocuğu olan Semra Sönmez’in önerisiyle yaprak sarmaya başladığını dile getirdi.

Sosyal medya hesabından “Evladım daha rahat nefes alıp versin diye fizik tedavi masrafları için sarma siparişi almam gerekiyor. Gören herkes, paylaşımla desteklerse çok mutlu olurum.” mesajını paylaştığını, mesajının kısa sürede binlerce kişiye ulaştığını belirten Akın, şöyle konuştu:

“Çocuklarımızın tedavisine destek vermek için yaprak sarmaya başladığımızı sosyal medyada birbirimizi sürekli etiketleyerek paylaştık. Ben oğlumun küçük bir fotoğrafıyla birlikte tedavisi için sarma yapmam gerektiğine dair paylaşımda bulundum. Benim gönderim sadece bir uygulamada 20 binin üzerinde paylaşıldı. Bana mesajla ulaşanlar çok güzel dileklerde ve hayır duada bulunuyorlar. Şimdi geri dönüşleri de almaya başladık. Kendi başıma yetişemediğim durumlarda yardıma annemi de çağırır oldum. Elhamdülillah mesajım ses getirdi. Şu an rahatlıkla sipariş alıyorum.”

– “Ne güzel bir toplumuz”

Sosyal medyadan yaptığı paylaşıma toplumun her kesiminden destek geldiğine dikkati çeken Akın, Afrin’de Zeytin Dalı Harekatı kapsamında bulunan Jandarma Özel Harekat mensubu bir askerin de kendisine ulaşarak sarma siparişi verdiğini söyledi.

Paylaşımını askerlerin de etiketleyerek paylaştığını görünce çok duygulandığına işaret eden Akın, şunları kaydetti:

“Afrin’den mesaj yazan bir askerimiz, 2 kilogram sarma siparişi verdi. Ben de uzak olduğunu, göndermemin çok zor olduğunu söyledim. ‘Benim adıma sokaktaki çocuklara dağıtır mısınız?’ karşılığını verdi. Bundan çok etkilendim. Ne kadar güzel bir toplumuz, birbirimizi en uzak yerlerden bile duyabiliyoruz.” (AA)

Serebral Palsi

Yaşar Üniversitesinden yapılan açıklamaya göre, üniversitenin Uluslararası İlişkiler 4. sınıf öğrencisi Sahillioğlu’na doğduktan 2 yıl sonra serebral palsi teşhisi kondu. Sahillioğlu, vücudun hareket ve duruşunda kalıcı bozukluğa yol açan hastalık nedeniyle 3 büyük ameliyat geçirdi, uzun yıllar fizik tedavi gördü.

7 yaşındayken yürüyebilmesi için ameliyetla sağ bacağına platin takılan Sahillioğlu, yürüyüşünden ötürü ortaokulda arkadaşları tarafından dışlandığını ve çok zor dönemler yaşadığını ifade etti.

Yaşadığı zorlu dönemlerde kendisine “pes etmeme” sözü verdiğini ve ortaokuldaki bütün etkinliklere katıldığını söyleyen Sahillioğlu, resim, satranç, şiir ve tiyatro alanlarında kendini sınadığını dile getirdi.

Hastalığının etkilerinden kurtulmak ve hayata tutunmak için çeşitli etkinliklere katıldığını anlatan Sahillioğlu, başladığı etkinliklerde katıldığı uluslararası bir çevre projesinden ekip olarak birincilik ödülü aldıklarını ve katıldığı bir şiir yarışmasında da birinci olduğunu ifade etti.

Sahillioğlu, azimle devam ettiği kurslara lise son sınıfta zumba derslerini de eklediğini, ilk girdiğinde ağlayarak çıktığını şimdi ise haftanın 3 günü en az 2 saatini bu dansa ayırdığını vurguladı.

Yüksek kondisyon, koordinasyon ve yetenek gerektiren zumbayla hayatının değiştiğine işaret eden Sahillioğlu, duygularını şöyle dile getirdi:

“5 yıl önce fizik tedavi sürecim tamamlandığı için ağrılarım tekrar nüksetmesin diye annemin ısrarları üzerine bir spor salonuna kayıt oldum. Bana verilen fitness programını düzenli olarak yaparken gözüm sürekli olarak zumba derslerine takılıyordu. Bir gün denemek için derse katıldım ancak hareketler çok zor geldiği için hiçbir şekilde uyum sağlayamadım. Hatta dersten ağlayarak çıktım. Tam 3 sene boyunca da zumba derslerine uzaktan bile bakmayarak sürekli olarak kaçtım. Ancak 2 yıl önce eğitmen Seda Yücel, zumbayı yapabileceğime beni ikna ederek derse girmemi istedi. Onun büyük çabasıyla zumbayla bütünleşmeyi başardım. İlk başlarda elbette çok zordu ancak saatlerimi çalışmak için harcayınca sonunda iyi bir seviyeye gelebildim. Zumba sayesinde artık vücudum çok daha aktif, belim esnek, duruşum dik ve çok daha hızlı hareket edebiliyorum. Eskisi gibi fiziksel aktivitelerde yorulmuyorum. Daha da önemlisi 2 yıl öncesine göre çok daha özgüvenli oldum, insanlarla iç içe olmaya başladım. Kendimi çok daha özgür ve cesur hissediyorum. Hayallerim için daha rahat adımlar atabiliyorum.”

Sahillioğlu 2 yılda 20’den fazla organizasyona katılarak down sendromlu çocuklar, ALS hastaları ve zihinsel engelli çocuklar için zumba yaptığına işaret ederek şunları kaydetti:

“Özellikle engelli bireyler yapmak istedikleri her ne varsa hiçbir zaman çekinmesinler. En büyük hedefim ise benim gibi özel çocukların ve ailelerin mentoru olabilmek ve onlara yol gösterebilmek. Ayrıca dans terapisi üzerine eğitim alıp kendi sınıfımı da açmak istiyorum.”(AA)